به نام خدا

باز هم با یک خبر و یک تحلیل سیاسی و بازهم یک بازی سیاسی ،

خوب عادت کردیم به این بازی های سیاسی در مملکتمان انگار ایران و ایرانی حق خوب زیستن و آرام زیستن را ندارد انگار عادت کردیم که مارا به بازی بگیرند و هیچ چیز نگوییم.

بلی یک بازی دیگر سیاسی اینبار می توان اسم بازی را این گذاشت خاتمی با اصرار آمد ، موسوی بعد 20 سال انزوا آمد خاتمی به راحتی رفت .

بازی جالبیست این بازی اما آخرش هنوز معلوم نیست چون همه با اعلامی که روز 20 بهمن همین سال توسط خاتمی شد پنداشتیم که 4 سال سخت برای کشور تمام شد و آنهایی که باید بروند تا ملت روی آسایش ببیند رفتند و آنهایی که باید بیایند برای تکمیل اتفاق قبلی آمدند همه از این خبر مسرور و خوشحال بودیم اما یک بازی بسیار ساده که شاید هیچ یک از ما انتظار نمی کشیدیم و فکر نمی کردیم آنهایی که باید می رفتند با آن جلوی رفتنشان را بگیرند این خوشحالی بیشتر از یک ماه و اندی طول نکشید به راحتی با آوردن یک سیاست مدار نسبتا سالم از حزب خاتمی کافی بود که به راحتی خود را برای دور بعد بیمه کنند .

هیچ کس فکرش را نمی کرد که موسوی مرد روزهای سخت این انقلاب که 20 سال خانه نشین بود دوباره پا بر عرصه سیاست بگزارد آن هم چه موقعی وجود همزمان با وجود دو رقیب بزرگ از حزب خودش و حزب مقابل یکی در صدر کشور و یکی با 4 سال گوشه نشینی اما رخ داد این اتفاق رخ داد تا آنهایی که باید می رفتند یک رقیب بزرگ را به راحتی هر چه تمام تر از میدان به در کنند

 و اما پایان : سید محمد خاتمی که تمام امید ها برای بهبود خرابی های 4 ساله کشور بود رفت به راحتی هرچه تمام تر اما هنوز یک نفر هست که می تواند حداقل وضع را از هم اکنون بهتر کند و آن هم کسی نیست جز میرحسین موسوی بله او با تمام اشتباهی که در آمدن در این دوره کرد اما بدون شک بهتر از آنهایی هست که امروز بر اریکه قدرت کشور تکیه زدند
من به نوبه خودم و به عنوان یک ایرانی امیدوارم که حداقل آنهایی که چشم به خاتمی داشتند کنار نکشند و حداقل کاری کنند که افرادی مانند موسوی ها اریکه قدرت را از این قدرت نشناسان فعلی بگیرد تا ایران از نابودی نجات یابد